April 2026

Hallo Lieve mensen

“April doet wat hij wil” Is een oud gezegde, maar nog steeds van toepassing. Want 1 april heeft ons inderdaad voor de gek gehouden. Wat hebben we allemaal al niet gehad? De ene dag zit je in je Hawaii shirt buiten in de zon, en de volgende dag met een dikke trui omdat het hagelt. Maar de zomerse dagen komen er aan en dat is maar goed ook want we willen naar buiten. Afgelopen maandag (2e paasdag) zijn we eens door de heidevelden van de Malpie gewandeld, niet om achtergebleven paaseieren te zoeken, maar om het eten daarvan te laten zakken. En het viel me daar behoorlijk tegen. Geen mooie paarse heide, maar zwarte grond. Ze zijn de hei aan het af plaggen om het pijpenstrootje tegen te gaan dat de hele hei probeert te overwoekeren. Maar het was er vrij rustig en we hadden volop zon, dus dat maakte veel goed. Vandaag zit ik thuis en hoor het kabaal in de stad want het is feest. PSV is kampioen geworden. Proficiat, maar aan mij is het niet besteed. De hele binnenstad staat op zijn kop en op het stadhuis plein kun je over de koppen lopen. Nee, dan toch liever de rust van de hei al kleur die dan ook bruin in plaats van rood/wit.

Lieve groetjes en tot de volgende keer.

Geert.

.

oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo

Wij feliciteren deze maand

3 april – Pieter

20 april – Tim V

22 april – Tim H

26 april – Kes

30 april – Jaques 

oooooooooooooooooo

.

.

.

.

Mun Botterbluumke

Het is April 1986 als we besluiten om een paar dagen naar Luxemburg te gaan, waar ome Christ en tante Dina in Septfontain een camping beheren. Al verschillende keren hebben ze gevraagd wanneer we eens een  keer langs komen en nu is het dan zover. Tijdens een van onze wandelingen in de prachtige omgeving, lopen we tussen de weilanden door waar het langs de slootkant geel ziet van de boterbloemen. Het is een groot geel tapijt. Zouden die ook thuis langs mijn vijver willen groeien? vraag ik me af. Dat ga ik proberen. Dus ik trek zo’n kluit uit de grond, stop hem in een leeg boterhamzakje met een beetje water en we wandelen weer verder. Als de week voorbij is, staat mijn boterbloem nog steeds in bloei. Eenmaal thuis aangekomen zet ik die kluit in een bloempot en met zijn voeten in het water langs mijn vijver. Hij blijft nog ongeveer 14 dagen bloeien en dan beginnen de bloemen af te vallen, maar de blaadjes blijven groen. In de winter is het maar een schraal gezicht die kale lege bloempot, want ook het groen is intussen allemaal verdwenen. Maar ik laat hem staan. Als na de winter de zon warmer begint te worden komen de eerste sprietjes van mijn boterbloem weer te voorschijn en half april zie ik de eerste bloemen verschijnen. In 2005 als onze eerste kleinzoon word geboren, moet mijn vijver verdwijnen, omdat Greet het te gevaarlijk vindt als Noa begint rond te lopen straks. We veranderen de tuin, maar wel met een kleine waterpartij. Hier krijgt mijn boterbloem een nieuw plekje waar hij altijd met zijn voeten in het water kan staan. We zijn intussen zo’40 jaar verder, en nog ieder jaar zodra de zon haar eerste warme stralen mijn bloempot raken, beginnen de eerste groene sprietjes al te komen en half april staat mijn bloem weer in bloei. Hij wordt niet groter, maar laat me wel weten dat de zomer weer in aantocht is. Kortom, geen betere weervoorspeller dan mijn eigen trouwe  “Botterbluumke”.

Wie is het  ?

OOOOOOOO

Al 25 jaar

Al 25 jaar zetten de vrijwilligers van de Shos zich in om iedereen die dat wil, te kunnen laten genieten van de Wintersport. Want het motto van de Shos is “iedereen kan skiën” of je nu lichamelijk, geestelijk of visueel beperkt bent. Daarom verwelkomen we ieder jaar met ruim 40 leraren onze deelnemers in het sneeuw paradijs van Flachau waar ze alles, waar ze in de Indoor hallen hier in Nederland voor getraind, geoefend en geploeterd hebben, hier in de sneeuw en op de prachtige hellingen van Flachau in praktijk te kunnen brengen. Wil je meer weten? Bekijk dan vooral de nieuwe Shos Documentaire of Shos: wie zijn wij  

Gezocht 

Hallo lieve mensen. Tijdens de Corona en Lock-down ben ik op zoek naar bezigheden. En een daarvan is mijn verzameling postzegels op orde brengen. Dus ik dacht laat ik eens een oproep doen onder de familie en iedereen die deze site bezoekt of zij nog ergens oude ansichtkaarten enveloppen of wat dan ook hebben liggen waar niet meer naar om gekeken wordt. Knip dan de postzegels royaal uit en stuur ze op naar v. Beethovenlaan 33. Ik verzamel zegels van heel de wereld en zou er heel blij mee zijn om mijn verzameling uit te bereiden. En verzamel jij iets? laat het dan weten, ik help je graag daarbij.