Tijdens mijn vakantie snuffel ik graag rond in de bibliotheek die op bijna elke camping wel te vinden is. En deze keer kwam ik er een boek tegen met allerlei uitspraken van kinderen. Deze zijn zo mooi dat ik ze graag met jullie wil delen. Het is een afwisselend geheel vol met humor en kleine verdrietjes, kinderlijk onbegrip en schaamteloze waarheden.

.

Ingrid van 4 wil graag weten hoe de dokter bij de geboorte ziet of je een jongetje of meisje bent. “Wat denk je zelf?” vraagt haar moeder. Ingrid somt verschillende mogelijkheden op:

“Aan de haren, aan de kleertjes”. Mama probeert haar op weg te helpen:

“Als papa in zijn blootje onder de douche staat, waaraan kun je dan zien dat papa een jongen is?” Na even denken meent Ingrid het antwoord gevonden te hebben:

“Aan zij herenhorloge!”

.

Papa en mama zijn een beetje aan het knuffelen als de telefoon gaat. Dochter Melanie neemt op. Aan de andere kant van de lijn wordt gevraagd of ze een van haar ouders even wil roepen. Met een blik over haar schouder naar haar ouders zegt ze:

“Nee, dat kan niet, ze liggen te zoenen.”

.

Door de nood gedwongen, geeft een moeder midden op het perron haar baby de borst. Een kleutertje, dat dit duidelijk nog nooit eerder gezien heeft, vraagt aan haar:

“Moet dat kleine kindje die  hele knol opeten?.

.

Een tochtje met de auto leidt langs een mooie molen, die helaas stil staat. Dennis van drie weet wel waarom de molen niet draait:

“De batterijen zijn op.”

.

De oma van Peter bleek een kwaadaardige tumor te hebben en moest chemotherapie ondergaan. Omdat er kans was op allerlei vervelende bijwerkingen, bood haar dochter haar aan bij hen in huis te komen. En zo gebeurde het. Oma had prachtig lang grijs haar, dat ze altijd in een Grace Kelly-rol droeg. Helaas werd zij door de therapie in enkele weken tijds helemaal kaal. De kinderen en hun vriendjes maakten dat natuurlijk van dichtbij mee. Vooral Sjoerd, het vriendje van Peter volgen het proces in stilzwijgende verbazing. Maande later vierde de familie kerst en Peter lied Sjoerd vol trots de prachtige in engelenhaar gehulde kerstoom zien.

“Oh, wat een grote” zegt Sjoerd, en dat haar om die lampjes is zeker van je oma geweest.”